Razorbunny
07-07-2006, 06:55 PM
c'mon, bring on the poem-bashing ^^
Nocturna Obscura
Het was bij nachte, in het duister.
De stilte enkel doorbroken door de melancholische noten uit de twee kleine luidsprekers.
Bloedige sterren vergezellen de verduisterde maan.
Een nacht waar enkel waanzinnigen zich buiten wagen.
Waar moordenaars en dieven loeren, of nog ziekere geesten op de bevroren aardkluit.
Het was een prachtige nacht voor de duistere zielen.
Verstoten door hun gelijken.
Verafschuwd door de zogenaamde �superieuren�.
Toen, in de eindeloze stoet gelijkgestemde verdoemden�
Stond ze daar�
Mysterieuzer dan de sterren in de barkoude hemel.
Donkerder dan het zwart er rond.
Ogen, groot en smaragdgroen kijken rond in wanhoop.
Zo alleen op de wereld.
En de duisternis in haar hart is te zien door de weinigen die haar begrijpen.
Zij wandelt door de schaduwen en het stof.
Waar zelfs gekken niet durven komen.
Dansend in de verwaterde sneeuw en de koude regen.
Zelfs de verre stormwind die door haar haren blies kan haar niet schaden.
Nocturna Obscura, in jouw duistere pracht;
Dansend in de sneeuw onder de sterrennacht
Onheilige schoonheid; verboden vrucht;
Voor haar zouden duizend stervelingen bloeden;
Voor het laatste eind van een verveelde zucht�
Dans in de storm, in de donkere nacht;
Nocturna Obscura, smaragden ogen van kracht;
Moord uit de ongelovigen, de onreine en het licht;
Waar wolven huilen zien we jouw gezicht.
Vergeet je pijn en je smart wanneer zij het waardig vind om zich aan je te openbaren.
Alleen maar om ze te hervatten wanneer zij zich wegtrekt.
Nocturna Obscura, zo ver weg en toch dichtbij.
Elke keer dat een verdoemde zijn ogen sluit;
Elke keer waar uit wanhoop wordt gehuild�
Word jouw naam geroepen.
Ik riep jouw naam en daar was jij.
Twee duistere zielen verbonden in wanhoop.
Naar duistere oorden trekken wij.
Met een stoet van verdoemden, naar vergeten steden in vergeten werelden;
Om daar te slapen.
En de oneindigheid te omarmen�
TRY...I DARE YOU ^^
Nocturna Obscura
Het was bij nachte, in het duister.
De stilte enkel doorbroken door de melancholische noten uit de twee kleine luidsprekers.
Bloedige sterren vergezellen de verduisterde maan.
Een nacht waar enkel waanzinnigen zich buiten wagen.
Waar moordenaars en dieven loeren, of nog ziekere geesten op de bevroren aardkluit.
Het was een prachtige nacht voor de duistere zielen.
Verstoten door hun gelijken.
Verafschuwd door de zogenaamde �superieuren�.
Toen, in de eindeloze stoet gelijkgestemde verdoemden�
Stond ze daar�
Mysterieuzer dan de sterren in de barkoude hemel.
Donkerder dan het zwart er rond.
Ogen, groot en smaragdgroen kijken rond in wanhoop.
Zo alleen op de wereld.
En de duisternis in haar hart is te zien door de weinigen die haar begrijpen.
Zij wandelt door de schaduwen en het stof.
Waar zelfs gekken niet durven komen.
Dansend in de verwaterde sneeuw en de koude regen.
Zelfs de verre stormwind die door haar haren blies kan haar niet schaden.
Nocturna Obscura, in jouw duistere pracht;
Dansend in de sneeuw onder de sterrennacht
Onheilige schoonheid; verboden vrucht;
Voor haar zouden duizend stervelingen bloeden;
Voor het laatste eind van een verveelde zucht�
Dans in de storm, in de donkere nacht;
Nocturna Obscura, smaragden ogen van kracht;
Moord uit de ongelovigen, de onreine en het licht;
Waar wolven huilen zien we jouw gezicht.
Vergeet je pijn en je smart wanneer zij het waardig vind om zich aan je te openbaren.
Alleen maar om ze te hervatten wanneer zij zich wegtrekt.
Nocturna Obscura, zo ver weg en toch dichtbij.
Elke keer dat een verdoemde zijn ogen sluit;
Elke keer waar uit wanhoop wordt gehuild�
Word jouw naam geroepen.
Ik riep jouw naam en daar was jij.
Twee duistere zielen verbonden in wanhoop.
Naar duistere oorden trekken wij.
Met een stoet van verdoemden, naar vergeten steden in vergeten werelden;
Om daar te slapen.
En de oneindigheid te omarmen�
TRY...I DARE YOU ^^